وبلاگ شخصی علیرضا پاک گوهر

............................................... 

بسم الله الرحمن الرحیم

این روزها مطلبی را درباره فردوسی از قول بنده در شبکه اجتماعی +Google آورده بود، که آن را مطالعه کردم. توجه شما خواننده و یا نویسنده را به چند نکته جلب می کنم:
1. به هیچ وجه گوینده آن مطالب و سخن درباره فردوسی و زبان فارسی بنده نبوده و نیستم.
2. گوینده آن گفتار، شخص دیگری است که با مراجعه به منبع اصلی آن، صدق گفتارم بر شما آشکار خواهد شد. از این روی، سایت دفتر بنده می تواند مرجع مناسبی برای آگاهی از نظرات این جانب باشد، تا که از سوء برداشت و نسبت های غلط جلوگیری شود.
3. تأسف نیست که این همه بر پایه‌ی چند خلاف واقع و دروغ، وقت کاربران ضایع گردد؟
4. عزیزان جوانم:
فردوسی از شعرای بنام فارسی‌زبان است، که از این زبان، برترین عرفان و تمدن اسلامی به عالم انتشار یافته است. آری، همگونی زبان پارسی و عربی فرهنگ جدیدی را ایجاد کرده که از آن غزل سرائی چون حافظ، حماسه سرائی چون فردوسی، شاعر عارفی چون مولانا، واعظ و اندرز گوئی چون سعدی، فیلسوف و طبیبی چون بوعلی، و فقیهی مجاهد، چون امام خمینی (ره)، امکان بروز یافته اند. فراموش نشود که محبت ما ایرانیان به اسلام و به ویژه اهل بیت رسول (علیهم السّلام)، چنان افتخار آمیز خود را نشان داده که همیشه بر احیاء کلمه الله تلاش کرده ایم.
در هر حال، بنده به مسلمانی خویش می بالم، نه چون اویم که به زبان تازی بتازد، و نه از پارسی زبانانی که ناسپاس به نعمت ها و ارزش ها باشد.
5. دوستان جوان! بیائید قدری دقیق تر و با تأمّلی بیشتر بنویسیم! تلاش کنیم که نوشته مان همراه فکر و اندیشه باشد، که گفته و نوشته گویای ژرف اندیشی ما است.

مرتضی آقاتهرانی

17 خردادماه 1391