درباب اینکه واژه ها نه تنها توانایی رسانایی در ارسال محتوای پیام دارند و اگر نبودند خلاقیت انسان در جهان ارتباطات ناقص می شد و شاید حکمت آخرین معجزه الهی که در کتاب وحی با چیدمان واژه ها در کنار یکدیگر خلاصه شده است در همین باشد.

اما باید گفت این واژه ها نیستند که سربازان انسان در جهان گفت و گو و انتقال پیام اند. سربازانی که یا در مقابل واژگان مخاطب دست به اسلحه می برند یا با اقتدار و نمایش یک رژه نظامی زیبا صلابتشان را به رخ می کشند و دیپلماسی گفتگو را بر هر اقدام دیگریپیش اهنگ  میکنند.

بلکه گاه واژه ها در عالم تاثیر و تاثر، پیام آوران استراتژیک رفتارهای آینده بشرند.

نمی دانم چه کسی جنگ ستارگان را اصطلاح کرد 

چه کسی جهان دو قطبی را طرح کرد

اما به سن خودم اصطلاح گفتگوی تمدنها را به یاد دارم که انرژی مثبتی به فراسوی مرزهای ایران فرستاد و بار منفی جنگ طلبی ایران را کاست. 

شاید این جمله به اندازه یک ارتش از ایران محافظت کرد...

اما شهروند مطالبه گر نیز از آن واژه هایی است که می کوشد انسانها را طلبکار کند و بدون توجه به مسوولیتهایشان مواخذه کنندگان خوبی نسبت به رفتار دیگران باشند.

من می گوشم از اصطلاح شهروند مسوولیت پذیر استفاده کنم که در آن مطالبه گری نیز نهفته است