کوچ
به کوچ می اندیشم
به کوچه های سُلوچ
به آن فضای خلإ در میان مرجع و پوچ
بساط بغچه ی ابهام را برچین
سراغ غرش طوفان را نگیر دیگر بار
به ذهن طاقچه درهم زمانه بگو
کتاب حافظ ما را
به باد داد کسی
کزین واژگان تنهایی شعرکی می دانست
مهر 99
+ نوشته شده در شنبه پنجم مهر ۱۳۹۹ ساعت 10:1 PM توسط علیرضا پاک گوهر
|
نخست آنکه پاک گوهر يعني پاک نژاد. اصیل . مَحض . پاکزاد: